Bir nəfərə məktub var
Bir nəfərə məktub var Havası isinməyə yeni başlamış mart günü məhəllədə səbəbsiz ora-bura var-gəl edirdim, amma cəsədi yerə bərk yapışmış bala pişiyi ayırıb kənara çəkə bilmədiyim üçün çox peşman oldum. Olduqca kədərli mənzərə idi. Üzərindən çox ağır bir şey keçmişdi. Az qala kağız kimi nazilmiş və qupquru olmuşdu. Üzünə baxanda insan onun hələ də nə isə məzəli bir varlıq olduğunu xatırlamağı bacarırdı. Bu mənzərədən sonra ağzımda qəribə kəmturş dad hiss etdim. Məyus oldum və sağa-sola baxdım, yanımda heç kim yox idi. Geriyə qayıdırdım ki, bir də qulaqbatıran gurultu səsinə başımı yuxarı qaldırmalı oldum. Yertitrədən bu gurultu yaxınlıqdan gəldi. Gözlərimi qıydım və dövrə vuraraq yerə çırpılmaq üzrə nəyinsə böyük sürətlə aşağı düşdüyünü gördüm. Ondan heç bir səs gəlmirdi. Onu ağır artilleriya ilə vurmuşdular. Həmin o gurultu kiçik bir silahdan çıxa bilməzdi. Bu quş idi. Daha doğrusu, Ağqarın Sahilqartalı cinsindən olan bəmbəyaz və olduqca iri bir qartal idi. Onun belə bir şəhərə necə g...
